Comunu de Moguru

Comune di Mogoro - 50ma Fiera del Tappeto

Salta la barra di navigazione e vai ai contenuti

Is crunfarias a Moguru

Sa crunfaria de su SS Sacramentu in sa prucessioni de CraccaxiaIn sa cumunidadi parocchiali de Santu Brannadiu de Moguru oberant de seculus duas crunfarias: sa prima e prus antiga est cussa de su SS Sacramentu (Coru de Gesusu) nascida a pustis su Miraculu Eucaristicu suzzediu in su 1604 e sa secunda de su SS Rosariu fundada in su 1652.

Sa crunfaria de su SS Sacramentu - Su Coru de Gesusu
Quattruxentus annus, ma est cumenti chi no s’intendant. Custa est s’edadi de sa Crunfaria de su Coru de Gesusu nascida a Moguru a pustis su Miraculu Eucaristicu suzzedidu in sa cresia de Santu Brannadiu de Siena in sa cida santa de abribi 1604.

Sa crunfaria de su SS Sacramentu in prucessioniA pustis custu fattu importanti nascit infatti sa prus antiga Crunfaria de Moguru chi is crunfaras bistint una tunica bianca cun mantellina arrubia e unu codroni annuau a is fiancus. Unu de is doveris prinzipalis de custa crunfaria est de essi presentis a sa prucessioni eucaristica chi si fait a ingiriu de sa bidda chi si fadiat prima sa di de Pasca e in custus urtimus tempus sa cida a pustis Pasca in onori de su coru de Gesusu propriu po arregodai su miraculu chi fut capitau a Moguru. Custa crunfaria impari a sa de S’Arrosariu, nascida a pustis, curat e si impegnat puru po aggiudai is maladius, interrai is mortus, cantai e sfilai me is prucessionis amministrai is terras in arrenda cumenti a donazionis e atrus compitus dilicaus e importantis, tant’e berus ca si podit nai chi siat istada sa primu associazioni laica chi hapat fattu volontariau in sa bidda de Moguru.

Sa Crunfaria de S’Arrosariu
Sa crunfaria de su SS Sacramentu in sa festa de Santu Brannadiu Fiaus in s’annu 1652 candu su rei de Spagna Filippu IV hiat fattu nasci in tottu is parrocchias de su regnu spagnolu is crunfarias de S’Arrosariu. Is pratigas po sa fundazioni a Moguru fiant istadas cumenzadas cun sa visita pastorali de su piscamu de Abas don Antoi Manunta, chi hiat lassau unu certificau scrittu in lingua spagnola imprentau de unu notariu chi cunfrimmàda ca su rei donat s’inghizzu a sa fundazioni. Su notariu fut istau incarrigau puru de arregolli is nominis de chini ndi boliat fai parti e poita a Moguru non ci fut una capella de S’Arrosariu si fut iscioberada sa de Nostra Sannora Assunta in Celu giai presenti in sa parrocchia. Innoi sa crunfaria hiat cumenzau a fai is pregadorias suas e a sbrigai e cumprì is atras funzionis. Custu certificau un’orta imprentau fut istau donau in cunsigna a su Piscamu e est istau torrau a riportai a is ignizzus de s’attu costitutivu de sa crunfaria in su primu registru de is verbalis e de is professionis. In Sardigna is crunfrarias de S’Arrosariu fadiant riferimentus a is paras domenicanus e a su guventu insoru de Casteddu e difatti s’attu costitutivu fut istau imprentau su 7 de oggniasantu de su 1652 a Casteddu e scrittu su 10 de su matessi mesi e annu in su registru de sa crunfaria de Moguru. In sa propria dì si fiant fatas is professionis e is elezionis de is offizzialis si fiant fattas unu mesi a pustis. Si fiant benedixidus is abbidus (unu bistiri biancu cun d’una mantellina niedda cun d’un cadroni longu annuau a su costau po is ominis e po is femmias nisciunu sinnu de abidu fut necessariu) e is gruxis in sa capella de S’Assunta poita in cussus tempus no fut istrada ancora fatta sa parti de sa cresia abi oindì est presenti sa capella de S’Arrosariu.
Is iscrittus in s’attu de su fundamentu fiant istaus cinquanta crunfaras e is femmias priorissas trintacinqui.

Impari a s’attu de fundamentu si fut iscrittu puru su statutu, chi assinniada compitus liturgicus e cussus de is regolas de osservai ognia dì po sa fidi chi si professada, pruscatottu me is oberas de caridadi cristiana. Chi difatti bisongiada a osservai e santificai tottu is festas marianas, cun is prucessionis, sa missa cantada, fai sa comunioni. Unu momentu importanti bisongiada a dd’osservai assumancu un’orta a su mesi po arregodai is crunfaras e is priorissas dispidius a s’atru mundu, fadendi is orazionis recitendi s’arrosariu e pesendi pregadorias, e massimamente fadendi oberas de caridadi candu callincunu crunfara o priorissa arruiat in disgrazia o malaidia chi bisongiat a aggiudai mancai usendi dinai de sa cascia de sa capella.

A pustis 350 annus sa crunfaria no tenit prus ossenvanzia de tottu custas regular, ma cumenti a sempri sighit a accumpangiai is mortus a cmpusantu e pigai parti a certas festas cun sa presenzia a is prucessionis e contendi S’arrosariu. Is crunfaras tenint puru su doveri di essi presentis e de aggiudu a is missas e a is novenas e testimongiai sa fidi Cristiana chi po promitenzia hiant professau.