Salta la barra di navigazione e vai ai contenuti
Is mogoresus funt connotus po essi traballantisi meda, e in prus po essi festaiolus, chi no si accuntentanta de pigai parti a is festas de bidda, ma appagabundanta me is atrus logus puru abi intendint fragu de spassiu. Tant’e berus ca sa genti bidendiddus approbiai nanta: “Lobai funt arribendi is Mogoresus!” (guardate, stanno arrivando i mogoresi), fueddu chi si prestada a essi cumprendiu in medas genias.
Si cumprendit puru, de su numeru de is santus chi funt presentis in cresia manna, abi in su passau benianta affestaus tottu cantus. Donendi a bi’ puru su fervori e su spiritu cristianu de is mogoresus chi benit cunfrimmada de su numeru de is paras, mongias e praidis chi risultant is prus presentis in tottu is biddas de sa diocesi de Ales. E, de is crunfarias chi impari a is priorissas e is comitaus traballanta ognia annu po apparicciai custas festas.
A su momentu is festas prus intendias funti cinqui: Sant’Antiogu, chi si affestada quindixi dis a pustis Pasca, Santu Brannadiu de Siena, chi si faidi su 19/20 e su 21 de maju, sa Madonna de su Cramu, a mettadi de su mesi de argiolas e sa festa de sa Madonna de Cracaxia, chi si faidi in su sattu in s’urtima cida de austu, e sa cida a pustis Sant’Ignaziu de Morimenta.
In custas festas, finzas a su secculu passau fianta de obbligu is fogus (S’arroda), is pannus (cursas a quaddu), su giogu (su circu), is fieras de su bestiammini, is bois e quaddus accannaccaus (a bortas prus de trexentus giusu) chi impari a sa cuccagna e is atrus giogus, barraccas e paradas donanta sciogu e coloris cuncodrendi a spompiu sa festa.